Eigenschappen: Antisliponderkant | Productiemethode: Handgeweven | Onderkant: Geweven onderkant | Poolhoogte: Fijn (minder dan 6 mm) | Materiaal: Wol | Thema/Stijl: Klassiek | Kleur: Rood | Vorm: Rechthoekig || Uşak en de regio eromheen vormden in de 15e eeuw het beginpunt van de Ottomaanse tapijtweefkunst en werden uiteindelijk het centrum van de tapijtproductie. Als gevolg van de capitulaties die in de 16e eeuw begonnen, kregen ambassadeurs die naar het land kwamen het recht om binnen de Ottomaanse grenzen handel te drijven, waardoor de bekendheid van de tapijten zich tot buiten de grenzen verspreidde. Adellijke families in Europa gaven beroemde schilders opdracht schilderijen te maken waarop de tapijten te zien waren; de tapijten op deze schilderijen werden vervolgens naar de schilders vernoemd. Uşak-tapijten, die tijdens de regeerperiode van Süleyman de Grote van groot belang werden, werden door uit Azerbeidzjan afkomstige weefmeesters in een nieuwe stijl geweven. Om te voorkomen dat de originaliteit van de tapijten werd aangetast, werden Anatolische moefti's aangesteld en werd het weefproces onder toezicht geplaatst. Na verloop van tijd werden de steeds gevarieerder wordende patronen opnieuw ontworpen door miniaturisten en decoratieve kunstenaars, waarna de tapijten bekend kwamen te staan als paleistapijten. Uşak-tapijten, die steeds vaker werden gebruikt in Ottomaanse paleizen, verschillende kastelen, moskeeën en kerken in Europa, zijn meer geworden dan alleen tapijten; ze zijn symbolen van prestige. Om de vroegere glorie van Uşak-tapijten te herstellen — zowel onderdeel van ons cultureel erfgoed als kunstwerken die zich tegenover de hele wereld hebben bewezen — werd in de jaren 2000 een speciale inspanning geleverd om de productie van Uşak-garens nieuw leven in te blazen. Uşak-tapijten, die hun stempel op de pagina's van de kunstgeschiedenis hebben gedrukt, danken hun stevige structuur en prachtige uitstraling aan garen van zuivere wol en organische plantaardige kleurstoffen. Historische Uşak-tapijten die tot op de dag van vandaag bewaard zijn gebleven, worden in veel belangrijke musea in Europa en Turkije als historische artefacten tentoongesteld.