Kenmerken: Antislipbasis | Productiemethode: Handgeweven | Basis: Geweven basis | Poolhoogte: Fijn (minder dan 6 mm) | Materiaal: Wol | Thema/Stijl: Klassiek | Kleur: Geel | Vorm: Rechthoekig || Usak en de regio eromheen vormden in de 15e eeuw het startpunt van de Ottomaanse tapijtweverij en groeiden geleidelijk uit tot het centrum ervan. Als gevolg van de capitulaties die in de 16e eeuw begonnen, kregen ambassadeurs die naar het land kwamen het recht om binnen de grenzen van het Ottomaanse Rijk handel te drijven, waardoor de faam van de tapijten zich tot buiten de grenzen verspreidde. Adellijke families in Europa gaven beroemde schilders opdracht schilderijen te maken waarop de tapijten te zien waren. De tapijten op deze schilderijen werden vervolgens naar de schilders vernoemd. Usak-tapijten, die tijdens de regeerperiode van SÃŒleyman de Prachtlievende van groot belang werden, werden in een nieuwe stijl geweven door weefmeesters die uit Azerbeidzjan waren gehaald. Om te voorkomen dat de originaliteit van de tapijten verloren ging, werden Anatolische moeftiâs aangesteld en werd het weefproces onder toezicht geplaatst. Na verloop van tijd werden de uiteenlopende patronen door schilders en decoratieve kunstenaars opnieuw ontworpen, waarna de tapijten de naam âpaleistapijtâ kregen. Usak-tapijten, die veelvuldig werden gebruikt in Ottomaanse paleizen, verschillende kastelen in Europa, moskeeën en kerken, werden meer dan alleen een tapijt: ze waren een symbool van prestige. In de jaren 2000 werd een bijzondere inspanning geleverd om de vroegere glorie van de Usak-tapijten nieuw leven in te blazen. Deze tapijten maken deel uit van ons cultureel erfgoed en zijn kunstwerken die wereldwijd hun waarde hebben bewezen. Daartoe werden Usak-garens opnieuw geproduceerd. Usak-tapijten, die hun sporen hebben nagelaten in de kunstgeschiedenis, danken hun stevige structuur en fraaie uitstraling aan garen van zuivere wol en organische plantaardige kleurstoffen. Historische Usak-tapijten die tot op de dag van vandaag bewaard zijn gebleven, worden in veel belangrijke musea in Europa en Turkije als historische kunstvoorwerpen tentoongesteld.