Cechy: Antypoślizgowy spód | Metoda wykonania: Tkany ręcznie | Spód: Tkany | Wysokość runa: Niskie (poniżej 6 mm) | Materiał: Wełna | Motyw/styl: Klasyczny | Kolor: Żółty | Kształt: Prostokątny || Uşak i jego okolice były kolebką osmańskiego tkactwa dywanów w XV wieku i z czasem stały się jego centrum. W wyniku kapitulacji, które rozpoczęły się w XVI wieku, ambasadorom przybywającym do kraju przyznano prawo do prowadzenia handlu na terenie Imperium Osmańskiego, dzięki czemu sława dywanów przekroczyła jego granice. Szlacheckie rody w Europie zlecały znanym malarzom tworzenie obrazów przedstawiających te dywany, a dywany ukazane na tych dziełach zaczęto nazywać nazwiskami malarzy. Dywany Uşak, które zyskały ogromne znaczenie za panowania Sulejmana Wspaniałego, zaczęto tkać w nowym stylu dzięki mistrzom tkackim sprowadzonym z Azerbejdżanu. Aby zapobiec utracie oryginalnego charakteru dywanów, wyznaczono anatolijskich muftich, a proces tkania objęto kontrolą. Z czasem różnorodne wzory zostały przeprojektowane przez malarzy i artystów dekoracyjnych, a dywany zyskały nazwę „dywanów pałacowych”. Dywany Uşak, często używane w pałacach osmańskich, różnych zamkach w Europie, meczetach i kościołach, stały się czymś więcej niż tylko dywanami — były symbolem prestiżu. W latach 2000. podjęto szczególne starania, aby przywrócić dawną świetność dywanom Uşak, będącym zarówno częścią naszego dziedzictwa kulturowego, jak i dziełami sztuki, które zyskały uznanie na całym świecie, poprzez ponowną produkcję przędzy Uşak. Dywany Uşak, które zapisały się na kartach historii sztuki, zawdzięczają swoją trwałość i piękny wygląd czystej wełnianej przędzy oraz organicznym barwnikom roślinnym. Zabytkowe dywany Uşak, które przetrwały do dziś, są eksponowane jako artefakty historyczne w wielu ważnych muzeach w Europie i Turcji.